صرع

بسیارى از مردم صرع را تشنج‌هایی مى‌دانند که با زمین خوردن و کف کردن دهان بیمار و گاز گرفتن زبان و لرزش‌هاى منظم همراه است. در واقع تشنج‌هاى صرعى به اشکال گوناگون تظاهر مى‌کند و از دگرگونى جزئى در هوشیارى تا تشنج‌هاى عمومى انقباضى بدن و دست و پا متغیر است. تقریباً در یک‌چهارم بیماران علل قابل تشخیصى مثل آسیب موضعى مغز، غده یا سایر محرک‌هاى بدنى مثل دارو، کاهش قند خون یا عوامل دیگر وجود دارند در اکثر موارد هیچ اختلال جسمانى را نمى‌توان یافت. احتمالاً یک تخلیه الکتریکى تغییر شکل یافته در مغز به سایر نقاط آن گسترش مى‌یابد که هنوز دلیل بروز آن معلوم نیست.

تشنج‌هاى صرعى ممکن است محدود باشد یعنى تنها به یک ناحیه از بدن منحصر شود و علائم محدودى مثل لرزش‌هاى عضلانی، حرکات شبیه جویدن، به‌هم زدن لب‌ها، استشمام بوى زیاد یا توهمات بینائى بروز کند. تشنج‌ها ممکن است عمومى باشد یعنى کل بدن گرفتار لزش‌هاى انقباضى (صرع بزرگ) شود و یا تنها بیمار دچار فقدان آگاهى یا هوشیارى گردد (صرع کوچک)، در مورد دوم تشنج ممکن است به شکلى بروز کند که گویا بیمار مانند یک گیرنده رادیویى از تنظیم خارج شده است و یا فقدان توجه به محیط خارج را به‌طور ناگهانى و موقت بروز مى‌دهد. تشنج‌هاى صرع کوچک به‌خصوص در کودکان شایع است. علائم این بیمارى در کودکان گاهى با خیال‌پردازى‌هاى روزانه اشتباه مى‌شود. تشنج ممکن است از چند ثانیه تا چندین دقیقه طول بکشد. بعد از تشنج بیمار ممکن است از آنچه رخ داده است بى‌خبر باشد و یا در طى یک دوره طولانى و تا بازگشت مغز به حالت اول دچار بى‌حالى و خستگى شود.

اکثر تشنج‌هاى صرعى خودبه‌خود با یا بدون علامت هشداردهنده ایجاد مى‌شوند. ولى در صرع واکنشی تشنج‌ها در شرایط خاصى مثل مواجهه با نور چشمک‌زن، رفتن از تاریکى به روشنایى یا ترسیدن از صداى بلند بروز مى‌کند. در برخى موارد تشنج ممکن است در اثر داروها یا ترک الکل در افرادى که شدیداً به آن معتاد هستند ایجاد شود. تشنج همچنین با بیمارى‌هاى عمومى مثل مسمومیت با آب، توفان تیروئیدی، کاهش سدیم خون، کاهش قند خون و نارسایى کلیه همراه است.

تشخیص صرع اغلب با نشان دادن الگوى مشخص الکتریکى مغز به‌وسیله ثبت امواج مغزى داده مى‌شود. آزمایش‌هاى متعدد و سى‌تى‌اسکن نیز براى کنار گذاشتن سایر علل جسمانى و قابل درمان تشنج درخواست مى‌گردد.

درمان

کودکان مبتلا به صرع کوچک ممکن است با افزایش سن صرع آن‌ها بهبود یابد. اگرچه داروهاى ضد تشنج اغلب در تخفیف یا جلوگیرى از تشنج مؤثر هستند ولى در اکثر موارد درمان قطعى وجود ندارد. داروهاى ضد تشنج متعددى مثل فنوباربیتال و دیلانتین (فنى‌توئین) وجود دارند ولى هیچ‌یک از آن‌ها در کلیه انواع تشنج مؤثر نیست و بسیارى از افراد باید چندین داروى مختلف براى مهار مؤثر حرکات تشنجى خود مصرف کنند.

اصول کلى مهار تشنج عبارتند از: انجام حرکات ورزشى بى‌خطر، جلوگیرى از ایجاد شرایط پر اضطراب و خستگی، و مخصوصاً خوددارى از مصرف نادرست داروها و الکل. کلیه بیماران صرعى باید به ادامه زندگى عادى ترغیب شوند. اداره راهنمایى و رانندگى اکثر ایالت‌ها در صورت توقف تشنج به مدت یک‌سال به بیماران مجوز رانندگى مى‌دهند. کمک‌هاى اولیه در برخورد با بیماران تشنجى در مبحث تشنج مورد بحث قرار گرفته است.


منبع: شبکه اینترنتی آفتاب

گردآورنده: احمد حکیم

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
  • آخرین ویرایش در پنج شنبه, 11 آذر 1395 ساعت 20:49
  • اندازه قلم

خانواده اسلامی

پایگاه خانواده اسلامی، رهیافتی نو به الگوی خانواده مسلمان و جامعه اسلامی

خانواده اسلامی مهم ترین نقش آفرین در ساختن تمدن نوین اسلامی است. از این رو هدف این مجموعه ارائه الگوی کاملی از خانواده اسلامی به منظور ایجاد، تحکیم و تکامل خانواده در تمامی عرصه ها از طریق ارائه و بررسی رهنمودهای معصومین (علیهم السلام) و سیره عملی ایشان است.

ارتباط با ما