بیماری‌های گوش خارجی

  • چهارشنبه, 26 آذر 1393 ساعت 12:10
  • منتشرشده در بهداشت گوش
  • بازدید 1244 بار
درماتیت‌ها

دو نوع درماتیت در کانال گوش بروز می‌کند که عبارتند از درماتیت‌‌های سبوروئیک و درماتیت آلرژیک یا حساسیتی.

درماتیت سبوروئیک

این نوع، شایع‌تر بوده و معمولاً همراه با خارش مزمن کانال و پوست خشک و پوسته پوستۀ کانال می‌باشد و معمولا کانال خالی از سرومن می‌باشد یا میزان سرومن کانال بسیار کم است. این نوع درماتیت از آن جهت مهم است و باید درمان گردد که معمولاً خارش طولانی مدت و خاراندن آن توسط بیمار باعث می‌گردد سد دفاعی پوست در مقابل عفونت‌ها ضعیف شده و عفونت‌های قارچی و باکتریال راحت‌‌تر می‌توانند گوش بیمار را آزرده کنند.

درماتیت آلرژیک یا آتوپیک

اکثر این گروه درماتیت‌ها در نتیجه عوامل بیرونی نظیر پماد‌ها و یا قطره‌‌های آنتی بیوتیکی رخ می‌دهد. خشکی طولانی مدت پوست کانال، ادم (ورم) کانال، درد کانال و نیز درد به هنگام لمس از علائم این درماتیت می‌باشد. در این موارد قطع تماس کانال با عامل خارجی و استفاده هم‌زمان پماد‌ها استروئیدی و دارو‌های استروئیدیِ سیستمیک تجویز می‌گردد.

اوتیت (التهاب و عفونت گوش) خارجی باکتریال

این بیماری، یک عفونت حاد در بافت‌های کانال گوش و یا قسمت‌هایی از لاله می‌باشد. علائم مشخصه این بیماری التهاب بافت نرم، ادم زیر بافتی، درد شدید و درد به هنگام لمس و ترشح  (غلیظ یا آبکی) می‌باشد. تب، بی‌حالی و دیگر علائم عفونت سیستمیک در موارد بسیار کمی دیده می‌شود. یک علامت کلینیکال مهم، درد شدید به هنگام حرکت دادن نرمه گوش و یا کل لاله است که این علامت افتراقی بین اوتیت خارجی و میانی می‌باشد. در واقع در اوتیت میانی با حرکت دادن لاله یا نرمه گوش، درد شدید ایجاد نمی‌شود. درمان شامل داروی از بین برنده باکتری عامل عفونت می‌باشد. در مواردی که کانال به حدی ورم کرده است که قطره آنتی بیوتیک به داخل بافت عفونی نفوذ نمی‌کند، معمولاً در داخل کانال فتیله‌‌ای گذاشته و آنتی بیوتیک مورد نظر را از طریق آن به بافت عفونی می‌رسانند. در مورادی که تجمع سلول‌های مرده به حدی است که اجازه قرار دادن فتیله را نمی‌دهد، با ابزار پزشکی و نیز به کمک ساکشن، این بافت‌‌‌ها را از گوش خارج می‌کند تا درمان ادامه یابد. درمان با قطره آنتی بیوتیک انجام می‌شود که تا یک هفته پس از اتمام درد باید داخل کانال ریخته شود. البته استفاده بیش از حد این قطره ریسک درماتیت آلرژیک را افزایش می‌دهد.

اوتیت خارجی بد خیم

این بیماری التهاب، عفونت و ایجاد مرگ بافتی استخوان گیجگاهی و قاعده جمجمه است که بسیار نادر و در برخی موارد حتی کشنده است. این عفونت از کانال گوش شروع شده و به سمت قاعده مغز پیش میرود. این بیماری در افراد دیابتی مسن می‌تواند رخ دهد. درمان آن شامل یک دوره 6 هفته‌‌ای آنتی بیوتیک وریدی به همراه یکی از انواع آمینوگلیکوزید‌ها می‌باشد.

اوتیت خارجی قارچی

در کانال نرمال تنوع انواع قارچ‌ها بیش از کانال عفونی می‌باشد. عفونت قارچی کانال یعنی تشکیل یک کلونی از قارچ‌ها. کلونی قارچ معمولاً روی مواد مرده در کانال گوش نظیر سلول‌های مرده کانال، سرومن کانال و یا بقایای یک عفونت باکتریال قبلی تشکیل گردد. افرادی که دارو‌های بیماری‌های ایمنی را مصرف می‌کنند و نیز افرادی که از دوز بالای دارو‌های استروئیدی استفاده می‌کنند، مستعد این نوع از عونت می‌باشند. همچنین افرادی که از دارو‌های آنتی میکروبیال و یا پماد و قطره آنتی بیوتیک استفاده می‌کنند نیز توسط این نوع عفونت تهدید می‌شوند. درمان شامل قطع دارو‌های مذکور، در صورت مصرف آن‌ها و نیز استفاده از قطره‌‌ای که محیط کانال گوش را اسیدی نماید، می‌باشد.

آترزی مادرزادی گوشی

این بیماری بد شکلی و یا عدم تشکیل عضو است که می‌تواند لاله گوش، کانال، گوش میانی و یا استخوانچه‌‌‌ها را درگیر کند. این بد شکلی‌‌‌ها می‌تواند یکی از اعضاء مذکور یا چند مورد را شامل گردد. سندرم‌های زیادی هستند که می‌توانند این علامت را هم داشته باشند. بدشکلی‌‌های گوش خارجی و میانی در 1 مورد از 10.000 تا 20.000 تولد ایجاد می‌گردد. تکامل ساختار‌های گوش در هفته 28 جنینی صورت می‌گیرد و چون منشأ جنین شناسی گوش میانی و خارجی یکی است، عموماً بدشکلی‌‌های کانال همراه با بد‌شکلی‌‌های گوش میانی بروز می‌کنند. لیکن حلزون، مجاری‌‌های نیمدایره‌‌ای و عصب هشتم (عصب شنوایی) به ندرت درگیر هستند و حتی در بسیاری موارد کاملاً نرمال می‌باشند. تغییر مسیر عصب صورتی در این بدشکلی‌ها، ریسک جراحی را بالا می‌برد. پرده گوش معمولاً جای خود را به یک صفحه استخوانی می‌دهد و زنجیره استخوانچه‌‌ای نیز انواع مختلفی از بدشکلی‌‌‌ها را دارد. ذرمان کودک مبتلا به این ضایعه باید با یک تشخیص کامل جهت تعیین تمامی ابنرمالیتی‌‌های ایجاد شده آغاز گردد. قسمت‌های مهم تشخیص عبارتند از بررسی رادیوگرافی گوش، تعیین دقیق آستانه‌‌های شنوایی،تعیین میزان افت انتقالی و در صورت وجود افت حسی-عصبی. استفاده از سمعک و نیز توانبخشی شنیداری قبل از عمل باید آغاز گردد. روش‌های موجود جهت تقویت صوتی برای این دسته از کودکان تقویت معمول، سمعک استخوانی و سمعک‌های قابل کاشت استخوانی (BAHA) می‌باشد. بازسازی جراحی کانال گوش، پرده تمپان و ساختار‌های گوش میانی نیز با روش‌های مختلف امکان پذیر می‌باشد. از بین نرفتن افت انتقالی موجود، استخوانی شدن مجدد کانال و آسیب عصب صورتی (عصب 7) جزء عوارض جراحی می‌باشد.

استئوما و اگزوستوزیس

برآمدگی‌‌هایی در کانال گوش که گاهی ممکن است به قدری بزرگ شوند که کانال را مسدود کنند. این دو ضایعه گاهی اوقات با هم اشتباه گرفته می‌شوند.

اگزوستوزیس

برآمدگی‌‌های استخوانی در قسمت استخوانی کانال که در گوش افرادی که سابقه شنای زیاد در آب سرد را داشته باشند، رخ می‌دهد. معمولاً چند تایی بوده و به صورت دوگوشی بروز می‌کنند. برداشتن آن‌ها از طریق جراحی در دو صورتی توصیه می‌گردد که یا افت انتقالی زیادی را سبب شده باشند و یا باعث بروز اوتیت‌‌های خارجی مکرر گردند، در غیر این صورت جراحی لزومی ندارد.

استئوما

معمولاً یکطرفه بوده و در قسمت اتصال استخوان و غضروف کانال رخ می‌دهد. علت ایجاد این ضایعه ناشناخته می‌باشد. همانند اگزوستوزیس جراحی تن‌ها در صورت بروز افت انتقالی و یا عفونت‌های مکرر توصیه پذیر می‌باشد.

کراتوزیس آبتورانس

این بیماری در نتیجه اختلال در مهاجرت سلول‌های مرده اپی تلیالی کانال گوش به بیرون، تولید بیش از حد دبری‌‌های کراتین در کانال و یا مخلوطی از دو حالت مذکور رخ می‌دهد. این بیماری در اصل تجمع دبری‌‌های کراتین )معمولاً همراه با سرومن گوش) در کانال می‌باشد. این بیماری همراه با افت شنوایی، ترشح از گوش و بوی بد می‌باشد. هنگام تخلیه این دبری‌‌‌ها مشاهده می‌شود که کانال گوش گشادتر شده است. این بیماری معمولاً به صورت دوطرفه بوده و در سنین 20 تا 30 سالگی رخ می‌دهد و با سینوزیت و برونشیت مزمن همراه است. درمان، شامل تخلیه شدید و مداوم گوش و شستشوی کانال با محلول‌های اسیدی می‌باشد.

گردآورنده: احمدحکیم

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
  • آخرین ویرایش در چهارشنبه, 07 مهر 1395 ساعت 12:38
  • اندازه قلم

خانواده اسلامی

پایگاه خانواده اسلامی، رهیافتی نو به الگوی خانواده مسلمان و جامعه اسلامی

خانواده اسلامی مهم ترین نقش آفرین در ساختن تمدن نوین اسلامی است. از این رو هدف این مجموعه ارائه الگوی کاملی از خانواده اسلامی به منظور ایجاد، تحکیم و تکامل خانواده در تمامی عرصه ها از طریق ارائه و بررسی رهنمودهای معصومین (علیهم السلام) و سیره عملی ایشان است.

ارتباط با ما