تشخیص، پیشگیری و درمان کاردیومیوپاتی

تشخیص

عکس‌برداری از قفسه سینه: می‌تواند نشانگر کاردیومگالی (بزرگی قلب) و نیز احتقان ریوی باشد. در تشخیص افتراقی علل تنگی نفس کمک‌کننده است.

نوار قلب: ECG می‌تواند کاردیومگالی (بزرگی) یا هیپرتروفی قلب (افزایش ضخامت دیواره)، اختلالات ریتم قلب (آریتمی‌ها) و… را نشان دهد. همچنین در صورت انسداد عروقی شدید یا سکته‌های قلبی که یکی از علل کاردیومیوپاتی‌ها است را نشان دهد ولی می‌تواند نرمال نیز باشد.

اکو کاردیو گرافی: با نمایش ساختمان قلب از جمله اندازه حفرات و نیز عملکرد قلب مانند برون ده قلبی EF روش اصلی تشخیص الیه کاردیومیوپاتی‌ها است.

تست ورزش: برای یافتن علل ایسکمیک کاردیومیوپاتی‌ها استفاده می‌شود. گاهی برای تعیین فانکشن کلاس بیمار انجام می‌شود.

کاتتراسیون و بیوپسی (نمونه برداری): گاهی برای تشخیص دقیق علت بیماری نیاز به نمونه بیوپسی بافت دیواره قلب داریم یا برای تعیین دقیق عوارض بیماری کاردیومیوپاتی نیاز به تعیین فشار‌های درون حفرات قلبی هست. در این روش، یک کاتتر را از طریق رگ فمورال در کشاله ران یا رادیال در مچ دست به قلب می رسانند و در آن‌جا یک نمونه کوچک از قلب بیمار را برای بررسی پاتولوژی می‌گیرند، یا فشار داخل حفره‌های قلب اندازه‌گیری می‌شود، و یا آنژیو گرافی قلب انجام می‌دهند تا مطمئن شوند انسدادی عروق کرونر قلب عامل کاردیومیوپاتی‌ها نیست.

درمان

درمان این بیماری بسته به نوع کاردیومیوپاتی و نیز علت اولیه آن متفاوت است. اصول کلی درمان شامل انواع داروهای مورد استفاده در نارسایی قلب، کاشت وسایل کمکی قلب مثل CRT یا تعبیه قلب مصنوعی و نهایتاً در موارد انتهایی بیماری، پیوند قلب است.

اهداف درمان در کاردیومیوپاتی عبارتند از:

- کاهش علائم بیماری

- کاهش سرعت پیشرفت بیماری

- کنترل و کاهش عوارض بیماری

- افزایش طول عمر

تمامی انواع کاردیو‌میوپاتی باید رژیم غذایی با محدودیت نمک و مایعات داشته باشند. حتما وزن خود را در محدوده نرمال حفظ و اضافه وزن خود را کنترل کنند. برنامه ورزشی منظم و سبکی توصیه می شود.

سایر بیماری‌ها و عوامل خطر بیماری‌های قلبی عروقی مثل فشار خون، دیابت (بیماری قند خون) و هیپرلیپیدمی (کلسترول بالا) را کنترل کنند.

درمان‌های اختصاصی و پیش آگهی بیماری براساس این‌که هر فرد به کدام نوع از کاردیو‌میوپاتی مبتلا است، متفاوت است.

از انواع داروهای مورد استفاده در نارسایی قلب، به‌طور خلاصه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

مهار‌کننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین مانند کاپتو پریل یا انلاپریل یا داروهای بلوک کننده گیرنده آنژیوتانسین مثل لوزارتان یا والزارتان و…: می‌توانند عملکرد قلب را بهبود بخشیده از پیشرفت بیماری جلوگیری کنند (کاهش علائم کاردیومیوپاتی، کاهش پیشرفت کاردیومیوپاتی و کاهش عوارض کاردیومیوپاتی).

داروهای رده بتا‌بلوکرها مانند کارودیلول یا متورال که می‌توانند عملکرد قلب را بهبود بخشیده از پیشرفت بیماری جلوگیری کرده و نیز خطر مرگ ناگهانی به‌علت آریتمی را در بیماران کاردیو‌میوپاتی کاهش دهند (کاهش علائم کاردیومیوپاتی، کاهش پیشرفت کاردیومیوپاتی، کاهش عوارض کاردیومیوپاتی).

دیورتیک‌ها (مدرها=ادرار آورها) مانند فورزاماید (لازیکس) می‌تواند از تجمع مایع جلوگیری کند (کاهش علائم احتقانی کاردیومیوپاتی).

دیگوکسین: موجب افزایش قدرت انقباضی میوکارد قلبی می‌شود و فقط در برخی انواع و برخی بیماران کاربرد دارد (کاهش علائم نارسایی در کاردیومیوپاتی).

اسپیرونولاکتون: موجب کاهش سرعت پیشرفت بیماری و فیبروز قلبی می‌شود (کاهش پیشرفت کاردیومیوپاتی).

یکی دیگر از راه‌های درمان برای بعضی افراد، با تاخیر انقباض بین دو بطن راست و چپ که به درمان‌های دارویی جواب نمی‌دهند گذاشتن دستگاه مخصوص ضربان سازسه حفره‌ای (CRT) می‌باشد که انقباضات بین بطن‌های چپ و راست را همزمان و هماهنگ می‌کند.

در افرادی که ممکن است در خطر آریتمی‌های خطرناک بطنی باشند، دارو درمانی یا دستگاه قابل کاشت دیفیبریلاتور قلب (ICD) می‌تواند از انتخاب‌ها باشد. ICD‌ها که به اندازه یک قوطی کبریت هستند که در زیر کتف کاشته می‌شود و برای مانیتور کردن دائمی ضربان قلب و دادن شوک‌های الکتریکی در زمان بروز آریتمی‌های بطنی کشنده کاربرد دارند. تلفیق ICD با CRT یا پیس میکر می‌توانند همزمان به عنوان ضربان ساز یا هماهنگ کننده انفباض دو بطن کارآیی دوگانه داشته باشند.

در برخی موارد پیشرفته نوع کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک که ضخامت دیواره قلب افزایش شدید یافته است، احتمال دارد پزشک روش درمان تزریق الکل را برای بیمار پیشنهاد کند که در این روش غیر جراحی، با استفاده از تزریق الکل برای نکروز ماهیچه‌های هیپرتروفیه قلب رخ داده و به کاهش ضخامت دیواره قلب و بهبود جریان خون آئورت کمک می‌کند یا ممکن است با روش جراحی بخشی از دیواره کلفت شده ماهیچه‌ای قلب را که با جریان خون طبیعی تداخل دارد، بردارد. به این روش عمل جراحی میوتومی گفته می‌شود که این درمان باعث کاهش علائم و نیز کاهش احتمال آریتمی و مرگ ناگهانی در بیشتر بیماران می‌شود.

پیوند قلب

زمانی‌که کاردیومیوپاتی پیشرفت کرد به‌طوری که نتوان از طریق دارو علائم را کنترل و کاهش داد شاید پیوند قلب تنها راهکار باقی مانده باشد. به‌خاطر این‌که تعداد اهداکننده‌های قلب بسیار کم است، بیماران کاردیومیوپاتی باید مدت زمان طولانی در انتظار باشند تا در صورت یافتن دهنده پیوند، پیوند قلب شوند. در بعضی موارد، می‌توان با یک دستگاه مکانیکی قلب مصنوعی، تا زمان انتظار برای یافتن دهنده قلب حمایت کرد. این ابزار، به‌عنوان وسیله کمکی بطن شناخته شده و قادر خواهد بود از جریان خون برای مدت طولانی حمایت کند و ممکن است حتی زندگی در محیط خارج از بیمارستان را ممکن باشد. در برخی از افراد که کاندید مناسب پیوند قلب نیستند، این قلب مصنوعی ممکن است حمایت طولانی مدت ایجاد کند.

پیشگیری

در بیشتر موارد ایدئوپاتیک یا ژنتیکی، روش پیشگیری خاصی در دسترس نمی‌باشد. باید در صورت داشتن سابقه خانوادگی حتماً به پزشک متخصص قلب مراجعه کنید. در صورت اثبات کاردیومیوپاتی بدون علت (ائدیوپاتیک) باید سایر اعضای درجه اول (مثل برادر و خواهرها) نیز مورد بررسی قرار گیرند. زمانی که این بیماری به موقع تشخیص داده شود می‌توان از پیشرفت آن جلوگیری کرد. در بعضی موارد می‌توان با پیشگیری از مصرف مواد کاردیوتوکسیک (مانند سوء مصرف الکل یا کوکائین) که باعث نارسایی قلبی می‌شود پیشگیری به عمل آورد. کنترل کردن فشار خون بالا و نیز دیابت اهمیت بسیاری دارد که باعث عدم ابتلا به بسیاری از بیماری‌های قلبی از جمله نارسایی قلبی می‌شود.

منبع: سایت قلب

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
  • اندازه قلم

خانواده اسلامی

پایگاه خانواده اسلامی، رهیافتی نو به الگوی خانواده مسلمان و جامعه اسلامی

خانواده اسلامی مهم ترین نقش آفرین در ساختن تمدن نوین اسلامی است. از این رو هدف این مجموعه ارائه الگوی کاملی از خانواده اسلامی به منظور ایجاد، تحکیم و تکامل خانواده در تمامی عرصه ها از طریق ارائه و بررسی رهنمودهای معصومین (علیهم السلام) و سیره عملی ایشان است.

ارتباط با ما