لنگش و علل لنگیدن

لنگش به معنای بد راه رفتن است به طوری که بیمار در هر قدمی که برمی‌دارد مجبور است تنه خود را به یک طرف خم کند. لنگش حتی وقتی بدون هیچ مشکل دیگری باشد از مشکلات آزار دهنده است چه می‌تواند بر روی ظاهر شخص و در بسیاری موارد شخصیت وی تاثیر نامطلوب برجای گذارد. لنگیدن به‌خصوص برای خانم‌ها قابل تحمل نیست.

گاهی اوقات لنگش از دوران کودکی وجود دارد. در بسیاری از این موارد فرد به این نوع راه رفتن عادت کرده و ممکن است اقدامی برای درمان آن انجام ندهد ولی وقتی لنگش در سنین نوجوانی و بعد از آن ظاهر می‌شود بیشتر به چشم خورده و بیمار را ناراحت می‌کند. لنگش بجز تاثیر نامطلوبی که در ظاهر راه رفتن شخص دارد می‌تواند مشکلات بالقوه دیگری را هم برای او ایجاد کند. کسی که می‌لنگد در حین راه رفتن بیش از حد معمول انرژی مصرف می‌کند. در این افراد ممکن است کفش مورد استفاده زودتر از معمول تغییر شکل داده، خراب و فرسوده شود. همچنین لنگش در بسیاری مواقع می‌تواند موجب فشار بیش از حد به ستون مهره شود و احتمال بروز کمردرد را بیشتر کند.

لنگش علل متعددی دارد ولی چهار عامل عمده بیشترین سهم را در ایجاد آن ایفا می‌کنند.

درد: مهم‌ترین عامل لنگش درد است. هر گونه دردی در اندام تحتانی از نوک انگشت پا گرفته تا ناحیه لگن می‌تواند موجب لنگیدن شود با این حال درد‌های ناحیه لگن و مفصل ران بیش از درد دیگر مناطق بدن موجب لنگش می‌شوند. علل ایجاد این درد‌ها بسیار متنوع است ولی به هر علتی باشند می‌توانند موجب لنگیدن شوند.

محدودیت حرکت‌: خشکی و محدود شدن حرکت در هر کدام از مفاصل اندام تحتانی می‌تواند موجب لنگش شود. محدودیت حرکتی در مفصل ران، مفصل زانو یا مچ پا می‌تواند موجب لنگیدن فرد شود با این حال محدودیت حرکتی در مفصل ران خیلی زود خود را به شکل لنگش نشان می‌دهد. شایع‌ترین علت این محدودیت‌های حرکتی بروز آرتروز و ساییدگی مفصلی و یا انواع بیماری‌های روماتیسمی است.

ضعف عضلات اندام تحتانی‌: ضعیف شدن عضلات در هر قسمتی از اندام تحتانی می‌تواند به درجات متفاوتی موجب لنگش شود. ضعف عضلات لگن بیشترین تاثیر را بر ایجاد لنگش دارد و این تاثیر در عضلات پایین‌تر کمتر می‌شود. به‌طور مثال ضعیف شدن عضلات ناحیه ران هم می‌تواند موجب لنگیدن شود ولی به درجاتی کمتر از ضعف عضلات لگن و ضعیف شدن عضلات ساق هم به درجات خفیف‌تری می‌تواند موجب بروز لنگش گردد. این ضعف ممکن است به علت بیماری‌های عصبی ایجاد شود (مانند سکته مغزی) و یا علت آن مشکلاتی در خود عضله باشد مثل بیماری دیستروفی عضلانی.

تغییر شکل مفاصل: تغییر در شکل هر کدام از مفاصل ران، زانو و مچ پا می‌تواند موجب لنگش شود با این حال تاثیر تغییر شکل مفصل ران بر لنگش بیش از دو مفصل دیگر است. این تغییر شکل‌‌ها می‌توانند به علل متفاوتی ایجاد شوند ولی هر علتی که داشته باشند بر روی بیومکانیک زانو تاثیر گذاشته و با تغییر در نیروهایی که از جانب عضلات بر این مفاصل وارد می‌شود شکل حرکت مفصل و به تبع آن اندام تحتانی تغییر می‌کند و همین تغییر به معنای لنگش است. مفاصل به علل متفاوتی می‌توانند تغییر شکل دهند. به‌طور مثال دررفتگی مفصل ران (چه دررفتگی مادرزادی و چه به‌دنبال ضربه)، نیمه دررفتگی مفصل ران، بیماری پرتس، آرتروز و ساییدگی مفصل ران و بسیاری دیگر از بیماری‌‌ها می‌توانند شکل مفصل ران را تغییر دهند.

بنابراین تغییراتی که در عملکرد قسمت‌های مختلف اندام تحتانی ایجاد می‌شوند می‌توانند موجب لنگش شوند با این حال تاثیر این تغییرات در بیماری‌های ناحیه لگن بیشتر است. این بدان معنا است که درد، محدودیت حرکتی، ضعف عضلانی و یا تغییر شکل در ناحیه لگن بیشتر از مشکلات ران یا زانو می‌توانند موجب لنگش شوند. پس طبیعی است که در کسی که لنگش دارد اول باید به فکر بیماری ‌ها و مشکلات ناحیه لگن بود با این حال همان‌طور که قبلا هم گفته شد علت لنگش می‌تواند در هر قسمتی از اندام تحتانی باشد.

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری

 "متخصص ارتوپدی"

ایران ارتوپد

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
  • آخرین ویرایش در جمعه, 09 مهر 1395 ساعت 16:05
  • اندازه قلم

خانواده اسلامی

پایگاه خانواده اسلامی، رهیافتی نو به الگوی خانواده مسلمان و جامعه اسلامی

خانواده اسلامی مهم ترین نقش آفرین در ساختن تمدن نوین اسلامی است. از این رو هدف این مجموعه ارائه الگوی کاملی از خانواده اسلامی به منظور ایجاد، تحکیم و تکامل خانواده در تمامی عرصه ها از طریق ارائه و بررسی رهنمودهای معصومین (علیهم السلام) و سیره عملی ایشان است.

ارتباط با ما